Waldemar Żurek obliczył weta Karola Nawrockiego i porównał je do ilości wet za kadencji Lecha Kaczyńskieg

Waldemar Żurek obliczył weta Karola Nawrockiego i porównał je do ilości wet za kadencji Lecha Kaczyńskieg

Kryzys wetowy: co mówi Waldemar Żurek o działaniach Karol Nawrocki — i porównanie z Lech Kaczyński
🔎 Kontekst — co się wydarzyło
Minister sprawiedliwości Waldemar Żurek w mediach społecznościowych ostro skrytykował prezydenta Karola Nawrockiego za częste korzystanie z prawa weta. Według jego relacji, w ciągu zaledwie czterech miesięcy Nawrocki zawetował „niemal tyle samo ustaw, ile Lech Kaczyński przez całą swoją kadencję”.

Jako przykłady Żurek wskazał odrzucenie tzw. „ustawy łańcuchowej” — dotyczącej zakazu trzymania psów na uwięzi — a także zawetowanie ustaw o reformie sądownictwa, regulacjach energetyki wiatrowej, zmianach w składce zdrowotnej dla firm, ustaw o fundacjach rodzinnych czy rynku kryptoaktywów.
WP Wiadomości
+2
Rzeczpospolita
+2

W ocenie ministra, to nie zwykły spór kompetencyjny, lecz — jak to ujął — blokowanie ważnych reform, co jego zdaniem — szkodzi rozwojowi państwa i gospodarce.
WP Wiadomości

📊 Fakty: ile weta zrobił Nawrocki, a ile zrobił Kaczyński
Prezydent Liczba wet w trakcie kadencji / okresu Okres / uwagi
Karol Nawrocki kilkanaście ustaw w ciągu pierwszych ~4 miesięcy (według Żurka)
Wysokie tempo weta — wzbudza zdaniem Żurka precedens
Lech Kaczyński 18 ustaw zawetowanych w całej kadencji.
Demagog

Z czego 17 w czasach rządów koalicji PO-PSL, 1 podczas rządów PiS/LPR/Samoobrona
wandanowicka.pl
+1
Dla porównania: Kaczyński zawetował 18 ustaw w latach 2005–2010, co stanowiło ok. 2,15% wszystkich ustaw, które wtedy wpłynęły do podpisu — to średnio około 4,5 weta rocznie.
prezydent.pl
+1

🧮 Interpretacja Żurka: co chce pokazać analiza
Żurek argumentuje, że weto Nawrockiego ma dotąd niespotykaną skalę w historii III Rzeczypospolitej.
Do Rzeczy
+1

Według jego prognozy: jeśli obecne tempo się utrzyma, to do wiosny 2027 r. liczba wet Nawrockiego może przekroczyć łączną liczbę wetowanych ustaw przez wszystkich wcześniejszych prezydentów III RP.
Do Rzeczy

W ocenie Żurka, weta nie służą tylko kontroli legislacji czy balansowi władz — to stają się narzędziem, które może blokować rozwój ustawodawczy, reformy i transformacje.
WP Wiadomości
+2
wPolsce24
+2

⚠️ Krytyka tego porównania — co może umykać
Choć porównanie liczby wet wydaje się sugestywne, warto pamiętać, że kontekst polityczny, intensywność prac parlamentarnych i liczba ustaw ocenianych przez prezydenta może być znacząco różna — co czyni bezpośrednie porównanie nieco uproszczonym.

Sama liczba weta nic nie mówi o ich znaczeniu: mogą to być drobne ustawy albo kluczowe reformy — a to przekłada się bardziej na realny wpływ decyzji prezydenta niż tylko liczba.

Fora krytyczne zauważają, że nadmierne weto może prowadzić do zamrożenia legislacji, blokowania debat o ważnych zmianach, a czasem konfliktów władzy — co stawia pod znakiem zapytania ideę weta jako „regularnego narzędzia”.

💡 Co dalej — możliwe konsekwencje i scenariusze
Jeśli prezydent będzie utrzymywał obecne tempo zawetowywania ustaw — rzeczywiście możemy mieć do czynienia z historycznym rekordem w skali III RP. To oznacza, że wiele ustaw uchwalonych przez parlament może zostać realnie zablokowanych albo wymaganych do ponownego przegłosowania.

Z drugiej strony, ciągłe weta mogą osłabiać efektywność władzy ustawodawczej — co budzi pytanie, czy najważniejsza nie jest liczba weta, ale styl sprawowania weta: czy jest to odpowiedzialna kontrola, czy systemowa blokada.

W dłuższej perspektywie — jeśli ten trend się utrzyma — możemy obserwować przesunięcie władzy decyzyjnej bardziej w stronę prezydenta niż parlamentu, co oznacza większy wpływ głowy państwa na kształt prawa.

✍️ Podsumowanie
Oświadczenie ministra Żurka to ostra krytyka wobec prezydenta Nawrockiego — zarzuca mu, że jego wykorzystanie prawa weta przekroczyło granice dotąd znane w III RP. Porównanie z prezydenturą Lecha Kaczyńskiego — choć statystycznie z pozoru porównywalne — wskazuje raczej na nową dynamikę weta: dużo szybsze tempo, większą liczbę ustaw odrzucanych w krótkim czasie, i potencjalnie — fundamentalną zmianę w relacji między Sejme